Juni 2009, verder met de garage en rond het huis.

Binnen 3 weken na de eerste pogingen om de garage af te bouwen waren we weer terug. We hebben dit zo snel achter elkaar gepland omdat we bang waren dat het te warm zou worden om te werken. Dat was inderdaad goed gezien, want in deze periode hebben we al heel erg warme dagen gehad. We besloten dan ook om nog alleen de ochtenden te werken en vroeg te beginnen. Dat was makkelijk want we sliepen vanaf nu immers in ons eigen huis. eerst een ontbijtje in de tuin. Vers croissantje van de bakker in het dorp, op zondag een eitje er bij.

In de eerste dagen zijn we naar de carriere in Abjat gegaan om steen rond het huis te bestellen. 0/80 is de maat en we hadden 30 ton nodig. Omdat Roel ff niet kon, hij is samen met Danielle volop bezig om een camping te maken voor off-road motorliefhebbers, vroeg ik de chauffeur om de steenmasse langs de zijkant van de wagen, al rijdend, te lossen. dat ging prima. We hoefden daarna nog enkel de langwerpige berg uit te vlakken. Dat hebben we 3 keer gedaan en oen lag de 30 ton er. Mr. Robert heeft nog even geholpen met zijn tractor om het geheel even af te werken.

Het gras op het landje was inmiddels al weer tot heup-hoogte gegroeid en niet meer te maaien met de machine die alles vermaalt. Dus maar een andere maaier van stal gehaald en het gras gewoon platgemaaid. Helaas is er dit jaar veel hooi, dus niemand wilde het hebben, hoewel het wel gratis was. Zodoende ging het afgemaaide gras na de eerste regenbuien liggen rotten helaas. Omdat dit slecht is voor het land bood Mr. Robert aan om de massa samen van het land af te halen. Hij met de tractor, ik de randen met de hand. Zo gezegd, zo gedaan en 3 uur later waren we klaar. Het resultaat was een berg dampende hooi, bijna net zo hoog als het huis. Als er broei in zou komen, dan zo Mr. Robert het uit elkaar trekken voor ons. De foto is genomen toen de berg er al weer 4 dagen lag.

De laatste dagen van ons verblijf gingen erg snel voorbij. We moesten veel rommel opruimen en de sociale contacten moesten we natuurlijk ook onderhouden. Op donderdag waren we uitgenodigd voor het, wat men noemt, "apéritif", maar wat in werkelijkheid een avondvullend gebeuren is met drankjes en hapjes. Bij deze gelegenheid werden we ook uitgenodigd om Mr et Mme Robert voortaan Marc en Pierrette te noemen. Onze inburgering gaat dus nog steeds verder! Hoewel we de voornamen wisten en zij die van ons moesten we volgens de geldende etikette toch alle beleefdheidsvormen in acht blijven nemen, maar vanaf nu tutoyeren we elkaar gelukkig. Vanwege al het werk dat Marc voor ons verzet hadden wij ze uitgenodigd voor een etentje. Marc wilde absoluut in Champniers eten. Hij zei: Ik woon hier, ik leef hier en ik wil de lokale middenstand dus steunen. Nou dat was geen enkel bezwaar, want er is een heel leuk restaurant in het dorp. Het zit er nu 1 jaar en wordt gedreven door een (echt)paar dat afkomstig is van het eil;and La Réunion. Ze hebben lokale en Régionnaise keuken, alles erg lekker en het zijn gezellige mensen. Die zaterdag hadden ze vanwege het 1 jarig bestaan een speciale avond georganiseerd en daar zijn we met zijn allen naar toe gegaan. De hele avond dansen, drinken en ohja ook nog eten met de vingers. Marc had Pierrette stiekumpjes een besteksetje laten meenemen voor het geval dat het eten met de vingers niet zo zou bevallen. Hij heeft het niet gebruikt.

 

Wordt vervolgd!

 

Hier wordt de inhoud voor id "apDiv1" weergegeven

 

Thuisknop