De Aankoop

 

   

We hebben eindeloos veel stukjes grond bekeken, maar niets was er zo goed gelegen, had zo een mooi uitzicht en was zo gunstig geprijsd als dat allereerste stukje land dat we zagen. Dit zijn overigens de coördinaten voor Google Earth: 45 40 47.10,0 43 55.05 .Tijdens onze tochten verbleven we op La Nozilliere bij Alet en Sjors. We hadden daar een mooie kamer gehuurd. ’s Avonds wilden Sjors en Alet toch wel even weten of we al wat gevonden hadden . We dronken dan een lekker glaasje wijn bij een knapperend houtvuur. Ook hadden Sjors en Alet veel tips voor ons. Hoe doe je bankzaken in Frankrijk, waar vindt je een goede adviseur voor bouwzaken, waar vindt je iemand die je septictank kan ingraven en funderingen maken, enz. enz..

 

            Uiteindelijk aan het einde van de week kontact opgenomen met de verkoper, Mr. Coppens. Via de telefoon de prijsonderhandelingen gestart en….. uiteindelijk waren we er snel uit. We hebben afgesproken elkaar snel weer te ontmoeten en de koop te bezegelen.

 

            Wij dachten een soortgelijke voorlopige koopakte te tekenen en dan door naar de definitieve bij de notaris. Maar…. dat gaat zo maar niet! Ten eerste was Mr. Coppens aanvankelijk wat geïrriteerd dat wij om zo iets durfden te vragen! Een man een man, een woord een woord! Dat zou toch ook voor Nederlanders gelden, of niet soms???!!

Tja, dat was even slikken, wat nu te doen. Uitgelegd dat we het niet zo kwaad meenden en dat we alleen maar zekerheid wilden dat het landje, na betaling uiteraard, wel van ons zou zijn en niet alsnog zou worden doorverkocht. Nou, dat zou volgens Mr. Coppens wel in orde komen en we hoefden ons geen zorgen te maken.

 

            Nadat we weer thuis waren hebben we eerst lang niets meer vernomen van Mr. Coppens en we hadden eigenlijk in ons achterhoofd al weer afscheid genomen van ONS landje. Eindelijk, eindelijk reageerde hij op een vraag per email.

 

    We hebben een afspraak bij de notaris! In onze volgende vakantie zullen we zeer actief in de omgeving van Champniers et Reilhac zijn, terwijl we lekker gaan kamperen bij Sjors en Alet in L'Age de Milhaguet, 87440 Marval. We zouden een bankrekening openen, informeren naar een wateraansluiting, een bouwkundige of architect zoeken voor ons nieuwe huis, marktjes bezoeken, lekker door de omgeving fietsen en nog wat luieren en lezen daar bij.

 

    Nou we hebben uiteindelijk de afspraak met de notaris kunnen nakomen omdat die aan het einde van de vakantieperiode was gepland. De rest is verregend en door de regen zijn we moeten vluchten naar de Provence voor nog een tijdje mooi weer. Eerst hebben we vanuit de auto de afspraak met La Poste gewijzigd. Voor we naar huis gingen zouden we nog langs komen. De nieuwe afspraak hebben we gemaakt voor in de vroege middag, voordat we naar de notaris zouden gaan. Het hoofdpostkantoor in Piegut-Pluviers lag immers toch op de weg naar Ruelle sur Touvre.

 

    Tijdens onze tochten in de omgeving van Piegut zagen we een huis dat volledig aan onze verwachtingen voldeed. Het was 4-kant van vorm als een Noord-Hollandse boerderij, het had een heel groot terras aan twee zijden en het was mooi wit gepleisterd. Na wat overleg de stoute schoenen aangetrokken en de auto geparkeerd. Er was niemand thuis helaas. vanaf de weg kwam echter een vrouw die bij een ander huis aan het schilderen was enigszins achterdochtig op ons toegelopen. Wat we daar wel niet wilden bij dat huis. Uitgelegd dat we het een prachtig huis vonden en aan de bewoners wilden vragen wie de architect is geweest en of we tegen betaling eventueel van de bouwtekeningen gebruik mochten maken. dat was alles wat we wilden vragen. De dame ontdooide en vertelde trots dat het haar dochter was die daar woonde en dat ze het huis zelf ontworpen had. Wauw, dat is niet mis! Ze zou wat later thuis zijn en dan konden we haar vragen! Dat vonden we een goed plan. Na 19:00 uur zijn we terug gegaan. We troffen de dochter in kwestie aan in de tuin. Ze had reeds van haar moeder vernomen welke interesses wij hadden, maar zij wilde het, heel begrijpelijk, nog wel even met haar vechtgenoot overleggen. We zouden de andere avond nog even langskomen dan maar, dan waren we op de terugweg van de notaris in Ruelle sur Touvre naar onze vrienden in Saint Germain Les Belles. Die avond troffen we ook de echtgenoot. Hij vertelde ons hoe de vork in de steel zat: Zijn vrouw ontwierp het huis, een vriend die bouwkundige is heeft de tekeningen gemaakt en de vergunningen aangevraagd. Hij wilde ons de contactgegevens wel geven als we nog interesse hadden. Nou, dat hadden we, en hoe! Zo zijn we in contact gekomen met Patrice Capgras, bouwkundige te Nontron. De avond van onze aankomst om de laatste zaken te regelen zoals notaris betalen, wateraansluiting regelen, Postbankrekening openen enzovoorts, hebben we hem in persoon gesproken. Resultaat is dat we zelf een huis gaan tekenen en dat hij hetzelfde gaat doen voor ons als wat hij voor zijn vrienden deed: tekening wijzigen naar Franse normen, aanvragen van alle vergunningen en advies waar gevraagd.

 

   

    Het openen van een rekening bij La Poste is toch een wat langduriger kwestie dan wij in Nederland gewend zijn. Ik had alle gevraagde bescheiden meegenomen en vol goede moed melden we ons in een overigens zeer rustig en vrijwel leeg postkantoor. Tik-tak zei de klok en precies op tijd, 14:00 uur, werden we uitgenodigd om binnen te komen. Onze contactpersoon begon met zich voor te stellen en nam vervolgens plaats achter de computer, wij  ochten ook gaan zitten. Al onze papieren werden gecontroleerd, we hadden zelfs een solvabiliteitsverklaring van de Postbank bij ons! Een geweldige service overigens van onze Postbank! Nadat onze paspoorten, salarisbrieven en andere zaken waren gecontroleerd en goed bevonden restte nog 1 zeer belangrijk item: de energienota uit Nederland. Zonder deze nota geen bank- of postbankrekening! Houdt U dat scherp in de gaten indien ook een Franse rekening wilt openen! Maar zoals gezegd, ook hieraan konden wij voldoen en niets was er dus meer op tegen om de rekening te openen. Maar ja, wat voor soort rekening wilden we. Vele eigennamen werden ons voorgeschoteld, maar we hadden geen idee wat er mee bedoeld werd. Dan maar uitgelegd wat we wilden: Geld overmaken aan derden in Frankrijk, internettoegang en een bankpas. Ah, dan moesten we een…., nee wacht even misschien toch beter een……, nee wacht even: Ik vraag het de chef! Volgens mij overwoog ze ook nog even om ons een “ouderenrekening” aan de hand te doen. Ik deed maar net alsof ik dat niet begreep. Zo gezegd zo gedaan de chef er bij gehaald en de chef besloot na ruim wikken en wegen dat een “Compte Adispo Essentiel” voor ons de aangewezen rekening zou zijn. Makkie! Alles heeft de mevrouw toen ingevoerd in de computer, daarna nog een keer ( voor de zekerheid??) alles met de hand op 150 formulieren et voilá, vôtre compte!! Of we nog even € 100 wilden storten, dan was dat maar geregeld! De vergoeding voor de rekening en de kaart kwam op € 9,90 per kwartaal. Dat is met internettoegang! Wij de dame hartelijk bedankt voor de gedane moeite en afscheid genomen. Later zou blijken dat we eigenlijk alleen maar geld kunnen overschrijven tussen onze Nederlandse rekening en de Franse. Van de Franse rekening geld overschrijven naar bijvoorbeeld de notaris kan uitsluitend als we eerst aan de bank laten weten dat we dat willen gaan doen. Heeeeeel anders dan in Nederland dus!  Cheques hebben we ook nog niet, want die kunnen voor de eerste keer uitsluitend naar een Frans adres worden opgestuurd en dat hebben we nog niet. Wachten dus maar!

 

Het was inmiddels kwart voor 4 en we moesten om 17:00 bij de notaris, Maître Jean-Marc Meyssan, zijn, 41 KM verder door spitsverkeer. Maar dat lost men in Frankrijk gelukkig goed op hoor: Niemand gaat in de file staan en iedereen rijdt stevig door. Bij de notaris in het mooie plaatsje Ruelle sur Touvre, onder de rook van Angoulême, liep alles eveneens gesmeerd. De notaris grapte wat in het rond over ons Hollanders en wat we al niet in de wereld deden. Het volgende moment was hij weer bloed ernstig, want sommige dingen mochten we zeker niet gaan doen op ons landje. Hij keek hierbij heel streng ons beiden aan. ZOALS DAAR ZIJN: kaasboerderij oprichten, tulpenkwekerij, klompenfabriek. Oeff, ik dacht even dat hij de richting van Cannabisplantage uit wilde, maar dat was gelukkig niet het geval, hoewel…….! Nee, we moesten daar een huis gaan bouwen, dat stelt het CU als eis. Nou kwam dat eventjes mooi uit, hetzelfde idee hebben wij ook! Restte na al het voorlezen en uitleggen, wat de man overigens meer dan uitstekend heeft gedaan in zeer begrijpelijk Frans en waar nodig voor ons nog eens extra duidelijk, de weg terug naar de Provence, via onze vrienden in Saint Germain les Belles alwaar we heerlijk hebben gegeten en geslapen. De andere dag een prachtige autorit, binnendoor naar……de Provence.

 

            Bijna anderhalve week schitterend weer, wel met een aardige Mistral er bij, hebben we nog doorgebracht op de boerderijcamping Chez Marcel in Ramatuelle. € 16,00 per nacht voor 2 personen, auto en tent en een plaatsje van >100m2! Niet slecht hoor, loopafstand van het strand, supermarkt vlak bij, ook op loopafstand, ’s avonds achterlangs naar Saint Tropez rijden en de locale Cave Coöperative passeer je op weg naar de camping. Tijdens ons verblijf in de Provence moesten we de borgsom aan de notaris gaan betalen. Een internationale overschrijving via Mijn Postbank.nl was de aangewezen manier. Op naar het internetcafé en wij met een lekker kopje espressokoffie er naast internetten…… op een AZERTY-toetsenbord! Mensen wat is dat wennen! Alles leek uiteindelijk gelukt, we hebben nog een koud biertje genomen en gingen weer terug naar de tent, maar niet zonder bij de slager een meer dan excellente Limousin entrecote van bijna 1 KG mee te nemen voor op de Skottel-grill. De entrecote smaakte perfect, de fles wijn er bij was overheerlijk, wat kon er nog stuk?

Nou de problemen ontstonden toen we de overschrijving gingen controleren. Geweigerd!!! Een of andere maffe code stond erbij en die was niet terug te vinden in de FAQ’s en daar zaten we dan een beetje beteuterd naar te staren!

 

            Terug naar de notaris dan maar, anders zouden we veel te laat zijn met betalen en we moesten nog op zoek naar een bouwkundige voor de bouwtekeningen en we moesten nog informeren naar een aansluiting van drinkwater. We kenden inmiddels de weg en zelfs de routeplanner kon voor ons geen andere route meer verzinnen dan degene die we nu al 3 keer gereden hadden. Sjors en Alet ontvingen ons met gemengde gevoelens. Onze overnachtingen kwamen hen wel goed uit, want het aantal bezoekers op de camping liet nogal te wensen over vanwege het koude en regenachtige weer. Hoewel… Sjors zag toch iedere keer dat we hem zagen weer wat bruiner. Tja, dat krijg je als je veel buiten bent!

 

Bij de notaris aangekomen was er enige consternatie. We waren gekomen zonder afspraak. Mon Dieu, que faire???!!! Ah, ik kwam betalen? Maar dat gaat zo maar niet!!! De notaris mag niet meer dan, naar ik meen te herinneren, € 50,00 contant in ontvangst nemen. Dit om zwart geld en andere malversaties te beperken. Maar er was een oplossing! We konden naar IEDERE bank, ons geld afgeven en zeggen dat we een cheque wilden hebben. En dat mocht nou net weer wel! Nou dat was fijn om te horen! Wij dus naar de bank, net even de hol aflopen, richting stad. Dat “net even” was goed een kilometer. We vonden al snel de Banque Populaire en gingen naar binnen. Serene rust, blauw tapijt, halogeenlicht en een (bru)nette jonge dame aan de telefoon. Zij gebaarde dat ze ons direct zou helpen.  Na haar telefoongesprek heette ze ons welkom en ik vertelde haar het verhaal van de notaris, dat we geld bij ons hadden en dat we dat vandaag nog moesten betalen. Of we een cheque konden krijgen dus. Nee was het resolute antwoord. Cheques zijn alleen voor de vaste clientèle en dan nog moeten die cheques van te voren worden aangevraagd. Maar zoals iedereen had ook zij direct een oplossing voor ons probleem: Zij zou het aan haar baas vragen die er op dat moment niet was, maar in de loop van de middag wel zou komen. De andere dag konden we dan komen vragen of de cheque mocht worden uitgegeven. Nou, met een verrukt gezicht hebben we haar bedankt voor de medewerking en toegezegd dat we stellig de andere dag weer terug zouden komen nadat we vandaag met spoed onze borgsom hadden betaald.

 

            Toen maar op naar La Poste, onze huisbank sinds 25 Mei immers! Even in een cafeetje gewacht met het bijna gebruikelijke kopje espresso. Twee kopjes per persoon in dit geval, want het wachten tot de middagpauze voorbij was duurde hier bij La Poste even wat langer. Nadat het kantoor zijn deuren weer geopend had en de twee dames de clientèle te woord gingen staan waren we al snel aan de beurt. Ik had in een hoekje van de balie al het bordje zien staan dat cheques 48 uur van te voren dienden te worden aangevraagd en dit aan Wil verteld. Toch maar van de domme gehouden ,wat helemaal niet moeilijk voor mij is en een gouden tip van Wil bleek te zijn. Tja een cheque dat ging niet en bovendien ook hier uitsluitend voorbestemd aan vaste klanten met een rekening. Maar een rekening die hebben we, haha!!

Dan kon ze ons zeker helpen zei de dame achter de counter. € 1200 zou zo overgeschreven worden naar de notaris zijn rekening als ik dat contant aan haar zou geven.  Het geld zou ze eerst op onze rekening bij La Poste storten.Blij dat de oplossing in zicht leek zeiden we dat we dat graag zouden zien gebeuren! Geld laten zien, zij typen op de computer. RIB van de notaris er bij, die van ons ook, afsluiten en ENTER op de computer. Het verbaasde gezicht van de dame achter de counter staat me als de dag van gisteren nog bij! Stomme verbazing, gepaard gaande met vreemde blaasgeluiden uit de getuite lippen en uitgespreide armen waaraan beide handen op en neer flapperende bewegingen maakten. Nadat de verbazing enigszins gedaald was, werd ook hier weer de chef er bij gevraagd. Zij keek even naar het scherm, vroeg nog 1 keer het bedrag en vertelde toen met een blik van “dat weet iedereen toch!” dat overschrijvingen boven de € 800 van La Poste naar een andere bank niet kunnen gebeuren. Er wordt aan gewerkt, maar het is nog niet zo ver. Okay, hey! Bedankt!

Even zat de dame achter de counter stevig na te denken. Ik opperde nog voorzichtig om dan 1x € 700 en 1x € 500 te doen overschrijven. Maar dat gebeurde toch zeker wel niet!! Waarom twee keer kosten betalen!!? Nou ja, wij dachten voor die 2x€ 2,50 is het maar betaald, ja toch? Nou dat was FOUT gedacht! Ik ga alles invullen op de computer, dan ga ik alles nog een keer invullen op papier, we storten de € 1200 op Uw girorekening bij La Poste. Vervolgens stuur ik alles op naar ons financiële centrum in Bordeaux en die….. maken de overschrijving van Uw girorekening op 1 Juli naar de notaris! Facile!! Zo gezegd, zo gedaan en voldaan keerden we terug naar onze basis op La Nozilliere.. En wat fijn was, Sjors en Alet waren als echte gemuteerden niet eens verbaasd toen we alles vertelden. Wat een langer verblijf onder de Fransen toch niet voor goede dingen met de mens kunnen doen. Zouden wij ook ooit deze goede eigenschap kunnen ontwikkelen?

 

            De voorlaatste dag van de vakantie, bijna 4 weken heeft die geduurd, zijn we langs gegaan bij de SAUR, het drinkwaterbedrijf. De vestiging is in Le Bourdeix. We waren daar reeds eerder geweest, maar toen bleek de vestiging voor publiek uitsluitend op vrijdagochtenden geopend te zijn. Tja, wat kan je dan als het dinsdag is! Dus wij, niets vermoedend, de vrijdag na Hemelvaart richting Le Bourdeix. Gesloten, wegens uitbreiding van het aantal vrije dagen. Was niets van gemeld geweest vorige keer dat we er waren, maar helaas dus. We begonnen toch al een beetje dat Franse gevoel te krijgen. Ik was geeneens boos en kon er eigenlijk wel om glimlachen als een boer met kiespijn. Maar toch!! Er zat progressie in mijn mutatieproces. Die laatste vrijdag van onze vakantie zou dus ook meteen de laatste kans zijn om drinkwater aan te vragen of om er informatie over te krijgen. Gelukkig waren ze open. En wat denk je! Er hing inmiddels een briefje dat ze de volgende dinsdag ook open zouden zijn, dit om het goed te maken!

Het echtpaar dat voor ons zat had een ernstig probleem met de aanleg van riolering ( assainissement ), de betaling daarvan en wie er nou eigenlijk iets over te zeggen had: de buurman of zij zelf. Dat duurde wel 20  minuten voordat er geen oplossing was maar zij toch vertrokken. Wij mochten nu binnen komen en de vriendelijke dame had een luisterend oor. Drinkwater aanvragen is makkelijk vertelde zij. Je schrijft een brief aan de SAUR, vertelt wat je wilt, de plaats waar het moet komen, krijgt later de rekening en je bent klaar. Of we in staat waren om een brief te schrijven? Ik keek waarschijnlijk wat sip, want zij stelde voor dat zij het wel voor ons wilde doen! Nou fantastisch toch, iedereen helpt je hier. Voorwaarde is alleen dat je een beetje probeert Frans te spreken. Zij schreef, naar later bleek, aan zichzelf geadresseerd, de aanvraag en legde die ter ondertekening voor. Toen pas zagen wij dat de brief, geadresseerd aan “Cher madame” aan haarzelf was gericht. Blij verrast vertrokken wij nadat zij nog wat uitleg over de tarieven enz. had gegeven. Eind Augustus zou onze aansluiting een feit zijn! We zijn voordat we naar La Nozilliere terug gingen nog even bij de Brico langsgegaan en hebben een paar paaltjes opgehaald. Met een viltstift hebben we daarop aangegeven dat de waterput op of vlak bij de plaats van de paaltjes diende te komen. Zo, dat was dat, weer iets opgelost!

 

                Thuis gekomen toch maar even gecontroleerd, had immers internettoegang! Bleek al het geld op zaterdagochtend nog gewoon op de rekening te staan, niets gebeurd! Dan maar via Mijn Postbank een nieuwe overschrijving gemaakt. Er bleek een letter verschil te zijn tussen de eerste RIB die we kregen en de tweede. Voor alle zekerheid via Mijn Postbank toch maar twee keer het bedrag gestort, ieder met een andere tenaamstelling. Als er ook maar iets afwijkt wordt die overschrijving immers niet gedaan! Uiteindelijk blijkt op de maandag dat alle 3 de overschrijvingen zijn gelukt, we hebben de notaris in plaats van € 1200 nu € 3600 betaald. Wat een toestanden! Ik vraag mij vertwijfeld af of we inmiddels ook in dezelfde misère zijn beland als menige “Ik verkas”ser! Via email, zeer traag, met de notaris dan toch maar overeengekomen dat hij het hele bedrag onder zich houdt. Scheelt wel wat rente, maar heen en weer overschrijven kost tijd en ik vertrouw de snelheid van de notaris niet zo. Beter zo gelaten dus. Eindelijk dan op 22 Juni en gedateerd op 11 juni het ontvangstbewijs van de notaris per post ontvangen.

 

            Op 12 Juni is de verkoper met de landmeter naar het terrein gegaan om de zaak definitief te bemeten. Het is uiteindelijk 2644M2 geworden, breedte 35 meter, lengte ongeveer 75,5 meter. Nu maar afwachten en in de volgende vakantie op 28 september a.s. de definitieve koopakte ondertekenen.

 

            Op 13 Juni valt er een brief van de SAUR in de bus. De voorcalculatie voor de drinkwateraansluiting en het contract. De totale aansluiting wordt geraamd op € 1131,90. Er wordt vriendelijk verzocht om, indien akkoord, het contract te ondertekenen en vervolgens dit ondertekende contract te retourneren. Bovendien worden we vriendelijk verzocht om de helft van het bedrag, € 565,95, alvast vooruit te betalen. Uiteraard willen we dat, alleen….. de tegenrekening om te betalen ontbreekt. Dan maar een opmerking gemaakt bij het ondertekende contract en dit alles opgestuurd. Twee weken helemaal niets! Dan maar ff gebeld. De Madame is in gesprek en telefonisch spreekuur is bovendien uitsluitend na 15:00 uur. Dan maar een mail gestuurd en de RIB gevraagd. Uiteindelijk na weer anderhalve week antwoord via email en een scan van de RIB er bij. We kunnen betalen en dan maar hopen dat alles nog op tijd is. Augustus is immers vakantiemaand in Frankrijk. We zullen zien.

 

Wordt vervolgd!