April 2009, de eerste aanzet tot de afwerking.

Eind April zijn we dan weer naar Champniers vertrokken. De aannemer was op wat kleinigheden zoals bijvoorbeeld de schoorsteen - vergeten - klaar en wij konden aan de slag. Bij Point-P hadden we reeds in Maart bouwmaterialen besteld voor aflevering op Maandagochtend om half 10. En jawel! Om 9 uur ging de telefoon. Een heel goede morgen van Point-P en of ik de email had ontvangen? Nou, nee dus. We waren onderweg en ik heb geen mobiel abonnement dat mij toelaat om onderweg email te downloaden. Nou het zat namelijk zo: We hebben een nieuwe chauffeur. Da's fijn en ook gemakkelijk om dinge te transporteren met een vrachtwagen, nietwaar? Maar..... hij begint pas Vrijdag a.s.. Daar moest ik toch wel even van slikken. Ik wilde en kon niet wachten tot Vrijdag om te beginnen met de afwerking van de garage. Toen ik dat de goede man dan ook vertelde en daarbij gelijk toevoegde dat de geplande bezorging al in Maart was geregeld verslikte de hij zich zowat. Merde.... wat nu? Hij kwam al snel met de oplossing. Hij zou Christophe Poncin, de aannnemer, vragen om de vracht gedeeltelijk op te halen en te bezorgen. "Wat een geluk"en "dat zou merveilleux zijn" kon ik nog uitbrengen. Afwachten maar, want we hoorden niets meer. En, beste lezers, het klinkt onwaarschijnlijk, maar net na de middag kwam inderdaad Christophe met onze goederen op zijn camionnetje! Hij had er zijn middagpauze voor opgeofferd. Ongelooflijk , maar waar!

Welnu, om een kort verhaal lang te maken: er ging natuurlijk veel mis. Hadden we de vorige reis veel oponthoud bij Parijs vanwege een klapband van de aanhanger, deze keer verliep de reis zeer voorspoedig. Daarmee was het voorlopig wel weer gedaan met de voorspoed. De eerste week gebeurde er van alles wat de echte doe-het-zelver natuurlijk altjd overkomt:

De nieuwe generator van Einhell startte niet. Wat we er ook aan deden, wie er ook naar keek hij verdomde het. En zonder electriciteit gebeurt er gewoon heel weinig. Normaal realiseer je het jezelf niet hoe afhankelijk je bent van electriciteit. Ik kon niet boren, zagen, tegelzagen, cement mengen, accu's opladen. Na zo ongeveer de hele ochtend bezig te zijn geweest met die pokkuh generator heb ik, als alternatief voor het illegale dwergwerpen, mij toen even gestort op het generatorwerpen en dat luchtte op. Zo erg luchtte dat op, dat ik weer verder kon. Samen met Poncin en Wil hebben we de bouwmaterialen naar binnen gebracht. De platen in de garage, de isolatie en de rails in het huis. En toen zijn we gaan eten. Terug naar het huis wat we gehuurd hadden en waar mijn moeder en broer, die er ook bij waren deze keer, vakantie vierden. Moe kookte lekker tussen de middag zodat we daarna weer snel door konden gaan. Fantatstisch!

Die middag sprak ik de achterbuurman en oud burgervader van Champniers. Hij vroeg of het een beetje ging en of ik misschien electriciteit van hem wilde hebben voor de bouw. Jeetje, dacht ik nog. Hoe kan dit alles toch zo samenkomen? Uiteraard hebben wij zijn aanbod graag geaccepteerd. Van betalen wilde hij echter niets weten. En dat is nu precies een houding die ik bij vele Fransen zo vaak zie. Ik ben er wel verlegen mee hoor, maar voor veel Fransen is helpen en op zijn tijd zelf weer geholpen worden, toch nog een hoogstaand iets. En wij worden zo vaak geholpen! Daarom, ter ere van Monsieur Robert, bij deze een foto van hem in vol bedrijf.

Mr Robert

 

Langs telefoonpalen, via de boom op de hoek en een verlengsnoer hebben we nu 230V. We kunnen eindelijk volop aan de slag met boren, zagen, tegels zagen enz. En dat doen we ook. In de garage is nu het plafond klaar. Samen met Wil hebben we vele ophangbeugeltjes voor de rails in de dakspanten geschroefd. Het niveau van de beugeltjes hebben we heel makkelijk uitgezet en gevolgd met de laser. Wat een fantastische hulp is dat! Daarna de rails er in en vervolgens de platen. We hadden platen van 300 en 250 cm lang en 120 cm breed. Niet te zwaar zijn ze, maar vooral die van 300 cm zijn lastig te plaatsen. We hadden heel listige oplossingen bedacht waarin de kamersteiger een belangrijke rol speelde. Niets bleek echter te werken. Uiteindelijk hebben we de 4 poten van de steiger bekleed met schuimplastic. De platen tilden we hierop en dan kroop ik er onder. Vervolgens liftten we de platen, die dan balanceerden op 2 handen en een voet van mij, op tot waar ze moesten komen. "Beetje links, beetje rechts" hoorde daar zelfs ook nog bij. Dan plaatste Wil snel de twee uitdraaibare steunen van Lidl ( }-)) onder de platen en gingen we snel schroeven. Er is slechts 1 plaat geneuveld in de eerste pogingen en een 300 cm plaat was gescheurd tijdens transport, maar die konden we niet vervangen door een ander helaas. Geen al te slecht resultaat dus. Volgende platen gaan we wel met een platenlift doen hoor.

Vervolgens hebben we het licht aangelegd en de voorbekabelde leidingen voor de wandcontactdozen getrokken. Voor het licht is de eerste Franse hotelschakeling, va-et-vient, direct goed gelukt. Boven de sanitaire ruimtes zitten 3 stuks12V halogeen spots. Het inbouwtoilet ( Geberit ) werd aangesloten en functioneerde goed. En toen gingen we tegelen..... dachten we.

De tegelzaag werd buiten opgesteld, de zon scheen uitbundig, vogels floten en we namen nog even een versnapering. Toch altijd wel spannend om zo iets definitiefs als tegels tegen de muur te plakken en het was voor ons ook al weer een paar jaar geleden dat we dat hadden gedaan. Allee, aan de slag. Steker in de contactdoos en water voor de zaag in de bak gedaan. Maar wat een vreemd gevoel was dat! Handschoen uit, zaag aanraken en..... jawel hij stond onder stroom! Nou had de vriend van onze dochter net voordat wij weggingen nog een garantiegeval aan zijn douche verholpen. Volgens Wendy deed de zaag het nog prima! Nou dat zal wel! Toch maar een nieuwe gkocht, want de ene keer stond er wel stroom op en dan weer niet. Voor 80 Euri een nieuwe opgehaald en weer een paar uur verspeeld. Dan morgen, met frisse moed, maar verder. De volgende dag zaag geinstalleerd, water er bij, kopje koffie voordat we begonnen en.... weer de zaag onder stroom. Toen ben ik en ik geef het toe dat ik dat eerder had moeten doen maar eens op onderzoek uitgegaan met de spanningzoeker. Ik kan U nu heel rustig onthullen dat de randaarde een fase was geworden. Vele uren later met Mr. Robert alles gerepareerd. Hij had zelf 380V over 3 fases bij een kabel met 4 aderen. Nu had hij een kleine bĂȘtisse gemaakt door de verkeerde ader te wisselen naar een fasedraad. U ziet: het kan de beste overkomen!

Afijn, de ruimte is betegeld en gevoegd, af- en aanvoeren zijn aangesloten, alle leidingen zijn lekvrij. We hebben deze keer weinig tijd om de website te vullen met foto's, maar ik heb ff een soort diavoorstelling zonder veel luxe gemaakt. U kunt de presentatie hier openen.

 

Tot snel met nieuwe avonturen van Rob en Wil in het altijd gezellige Champniers!

Thuisknop